مانیتورها با نسبت‌های کنتراست متنوعی عرضه می‌شوند و انتخاب اشتباه می‌تواند هر کاری که قصد دارید با آن صفحه نمایش انجام دهید را خراب کند. اگر به دنبال نسبت‌های تصویر ۱۶:۹، ۲۱:۹ و ۳۲:۹ هستید، بهترین راه این است که بفهمید هر نسبت تصویر چه مزایایی دارد. 

پیشرفت فناوری صفحه نمایش، راه را برای معرفی نسبت‌های ابعاد مختلف هموار کرد که امروزه می‌توانید آنها را بررسی کنید. با این حال، به دلیل گزینه‌های متعدد برای انتخاب، ممکن است کمی گیج‌کننده به نظر برسد، به خصوص وقتی اعداد را در نظر بگیرید و از دیدگاه فنی‌تری به آن نگاه کنید. 

کلید جلوگیری از احساس سردرگمی، آشنایی با تمام گزینه‌های موجود است. و رایج‌ترین گزینه‌های مورد استفاده امروزه ۱۶:۹، ۲۱:۹ و ۳۲:۹ هستند.

چرا انتخاب نسبت کنتراست مناسب ۱۶:۹، ۲۱:۹ و ۳۲:۹ مهم است؟

چرا باید نسبت کنتراست صحیح را برای مانیتور خود انتخاب کنید؟ انتخاب نسبت کنتراست اشتباه می‌تواند منجر به کاهش رضایت بیننده و سایر عواقب جدی‌تر شود، به خصوص در زمینه طراحی حرفه‌ای و ورزش‌های الکترونیکی. 

نسبت ابعاد تصویر بر میزان دید روی صفحه نمایش تأثیر می‌گذارد، به این معنی که نسبت ابعاد نامناسب می‌تواند به این معنی باشد که بخش‌هایی وجود دارد که نمی‌توانید روی مانیتور ببینید. در غیر این صورت، تصاویر ممکن است تحریف شده و کشیده به نظر برسند. این مشکلات می‌توانند لذت استفاده از صفحه نمایش را کاهش دهند.

در حالی که نسبت‌های ابعاد دیگری مانند ۵:۴ و ۴:۳ قبلاً استفاده می‌شدند، نسبت‌های انتخابی ۱۶:۹، ۲۱:۹ و ۳۲:۹ هستند.

شیرجه عمیق‌تر در ۱۶:۹

این اعداد به نسبت ابعادی با اندازه‌گیری‌های زیر اشاره دارند:

• طول – ۱۶ پیکسل
• عرض (ارتفاع) – ۹ پیکسل

این اندازه‌گیری‌ها می‌توانند بسته به دستگاه مورد استفاده، که اغلب شامل مانیتورهای کامپیوتر و تلویزیون می‌شود، بر حسب اینچ و میلی‌متر نیز باشند. این همان چیزی است که برای وضوح‌های زیر استفاده می‌شود:

• 1080p
• ۲۱۶۰p
• ۴۳۲۰p

تاریخچه این نسبت ابعاد به زمانی برمی‌گردد که ویلیام کندی دیکسون به طور تصادفی با استفاده از فیلم سوراخ‌دار ۳۵ میلی‌متری که به عنوان سوراخ‌های ادیسون شناخته می‌شود، نسبت ابعاد ۴:۳ را ایجاد کرد. پس از آن، دوران کامپیوتر در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۱۰ تغییراتی در این نسبت ایجاد کرد که منجر به نسبت ۱۶:۱۰ شد. پس از این، محققان ... نسبت تصویر ۱۶:۹ در مقابل ۱۶:۱۰. ۱ تا ۲ متر از آن را دنبال می‌کند. فاصله دید و چه چیزی برای چشم انسان راحت‌تر است؟. 

مزایا

چرا باید این نسبت ابعاد خاص را برای استفاده انتخاب کنید؟ در اینجا برخی از دلایل واضح برای انتخاب این نسبت ابعاد در مقایسه با سایر نسبت‌ها آورده شده است:

• این یکی از رایج‌ترین نسبت‌های ابعادی است که امروزه استفاده می‌شود. 
• تصاویر بصری راحت‌تری ارائه می‌دهد
• حتی از فاصله‌ی دور هم طبیعی به نظر می‌رسد

معایب

تنها نکته منفی این نسبت محبوب این است که با پیشرفت فناوری و ایجاد و معرفی نوآوری‌های بیشتر، این نسبت دیگر قادر به پاسخگویی به تقاضاهای رو به رشد نیست. 

شیرجه عمیق‌تر در ۲۱:۹

این اعداد به نسبت ابعادی با اندازه‌گیری‌های زیر اشاره دارند:

• طول – ۲۱ پیکسل/اینچ/میلی‌متر و غیره.
• عرض (ارتفاع) – ۹ پیکسل/اینچ/میلی‌متر و غیره.

این نسبت تصویر خاص زمانی عرضه شد که مدل قبلی آن به دلیل افزایش مداوم وضوح تصویر، نتوانست با تقاضاهای روزافزون همگام شود. برای اینکه بتواند خود را با تغییرات وفق دهد، این نسبت تصویر به وجود آمد و کار را برای وضوح تصویر بالاتر انجام داد. این فرمتی است که محدودیت‌های فرمت ۱۶:۹ را برطرف کرد.

مزایا

برای درک بهتر این نسبت ابعاد، شناسایی مزایای مختلفی که می‌توانید از استفاده از این فرمت خاص به دست آورید، شامل موارد زیر است:

• فضای نمایش بزرگتر - این نسبت تصویر عریض‌تر، نسخه بزرگتری از فرمت ۱۶:۹ را ارائه می‌دهد که به بهبود سرعت پردازش داده‌ها کمک می‌کند. میدان دید وسیع‌تر، فضای کاری بیشتری را روی صفحه نمایش فراهم می‌کند، جایی که می‌توان دو محتوا را همزمان در یک نمایش در کنار هم نمایش داد. 
• تجربه بازی باورنکردنی - به دلیل نمای وسیع‌تر، این نسبت ابعاد، فضای بیشتری را برای کاربران فراهم می‌کند تا از بازی‌های خود نهایت لذت را ببرند. در واقع، گیمرها صفحات نمایش رایانه‌ای فوق عریض را ترجیح می‌دهند تا بتوانند حالت بازی تعاملی‌تری را در خود جای دهند. یک صفحه نمایش عریض‌تر، تصاویری ایجاد می‌کند که واقعی‌تر و فراگیرتر به نظر می‌رسند، و این همان چیزی است که این نسبت ابعاد می‌تواند ارائه و پشتیبانی کند.
• سازگار با نمایشگرهای مدرن - این نسبت تصویر در مقایسه با نسبت تصویر استاندارد، با نمایشگرهای پیشرفته‌تر سازگارتر است. این نسبت تصویر می‌تواند وضوح تصویر بالاتری را در مقایسه با مدل قبلی خود پشتیبانی کند. 

معایب

هنگام استفاده از این نسبت ابعاد، در اینجا برخی از اشکالاتی که باید انتظار داشته باشید، آورده شده است:

• مصرف انرژی بالا - استفاده از این نسبت ابعاد عریض‌تر، انرژی بیشتری را از دستگاهی که از این فرمت استفاده می‌کند، طلب می‌کند. این بدان معناست که کاربرانی که مانیتورهایی با این فرمت دارند، در مقایسه با کاربرانی که مانیتورهایی با فرمت نسبت ابعاد ۱۶:۹ دارند، برق بیشتری مصرف می‌کنند و هزینه برق بیشتری صرف می‌کنند. در نهایت، این واقعیت که صفحه نمایش‌های بزرگتر اغلب برق بیشتری مصرف می‌کنند و از آنجایی که این نسبت ابعاد برای صفحه نمایش‌های بزرگتر اعمال می‌شود، منطق به سادگی از این امر پیروی می‌کند. 
• فضای عمودی محدود - افزایش طول این نسبت ابعاد شامل ارتفاع نمی‌شود که این نسبت را کمی کج و نامتعادل می‌کند. در حالی که ارتفاع اضافی به آن برتری می‌دهد، کمبود ارتفاع به نقطه ضعف آن تبدیل می‌شود. 
• نامناسب برای تصاویر و اسناد طولانی - از آنجایی که نسبت ابعاد تصویر عریض‌تر است، برای اسناد و سایر محتواهایی که به فرمتی نیاز دارند که در آن ارتفاع بر عرض اولویت دارد، مناسب نیست. 

غواصی عمیق‌تر در ۳۲:۹

این اعداد به نسبت ابعادی با اندازه‌گیری‌های زیر اشاره دارند:

• طول – ۳۲ پیکسل/اینچ/میلی‌متر و غیره.
• عرض (ارتفاع) – ۹ پیکسل/اینچ/میلی‌متر و غیره.

این فرمت خاص از طریق تکامل و نیاز مداوم به همگام شدن با فناوری و مشخصات و الزامات دستگاه ایجاد شد. در مقایسه با دو فرمت قدیمی‌تر، این فرمت جدیدتر با تمایل به انجام کارهای بیشتر ایجاد شد. حتی به یکی از جنجال‌های تولیدکنندگان در سراسر جهان تبدیل شد. ایده نسبت تصویر “فوق عریض” که بتواند دو برابر عرض نسبت تصویر ۱۶:۹ را در خود جای دهد، در ابتدا مضحک به نظر می‌رسید. با این حال، در سال ۲۰۰۸ پس از معرفی صفحه نمایش ۴۳ اینچی Ostend CRVD، این ایده واقعی‌تر شد. 

مزایا

در مقایسه با دو نسبت ابعاد قبلی، این نسبت ابعاد فوق عریض مزایای زیر را ارائه می‌دهد که به این فرمت برتری می‌بخشد:

• عملکردهایی مانند دو مانیتور - به دلیل اندازه عرض، نسبت ابعاد در فرمت ۱۶:۹ دو برابر شده است. این بدان معناست که شبیه به دو صفحه نمایش است که در کنار هم کار می‌کنند اما فقط از لوازم جانبی کمتری (مانند کابل‌های HDMI) استفاده می‌کنند و کل مجموعه را ساده می‌کنند. 
• محتوای بیشتری را روی صفحه نمایش جای می‌دهد - با صفحه نمایش عریض‌تر، می‌توانید در یک نگاه به محتوای بیشتری دسترسی داشته باشید. به همین دلیل است که این نسبت تصویر برای گیمرها بسیار جذاب است زیرا آنها می‌توانند محتوای بیشتری را در حین بازی در خود جای دهند. 

معایب

با وجود مزایایی که می‌توانید از استفاده از نسبت ابعاد فوق عریض بهره‌مند شوید، نمی‌توان انکار کرد که معایب بیشتری نیز وجود دارد که باید در نظر گرفته شوند. اینها برخی از معایبی هستند که باید قبل از انتخاب این فرمت در نظر بگیرید:

• مشکلات سازگاری - همه بازی‌ها و نرم‌افزارها در مقایسه با نسبت تصویر ۱۶:۹ با این نسبت تصویر فوق عریض سازگار نیستند. سایر برنامه‌ها و بازی‌ها نمی‌توانند با این فرمت عریض سازگار شوند و منجر به تحریف تصاویر و محتوا می‌شوند. 
• گران‌قیمت - صفحه نمایش‌های بزرگتر اغلب گران‌تر هستند و در این مورد، این مانیتورهای با نسبت تصویر در مقایسه با دو فرمت دیگر گران‌تر هستند. فرمت عریض مانیتور به پشتیبانی بیشتری از طریق ویژگی‌های اضافه شده نیاز دارد که آن را گران‌تر می‌کند. 
• خستگی بصری - در حالی که این صفحه نمایش‌ها به دلیل عریض‌تر بودن، تصاویر فراگیرتر و واقع‌گرایانه‌تری ارائه می‌دهند زاویه دید, ، آنها چشم انسان را خسته می‌کنند و باعث می‌شوند اندام‌ها دو برابر کار کنند. این امر منجر به خستگی بالقوه چشم ناشی از مشاهده همزمان “دو مانیتور” می‌شود. 
• کم جا نیست - به دلیل مانیتور عریض، هنگام بررسی دستگاه، می‌تواند فضای بیشتری را اشغال کند. فقط تصور کنید که دو مانیتور روبروی شما باشد. اگر فضای محدودی در خانه یا محل کار دارید، این روش عملی نیست. 

۱۶:۹، ۲۱:۹ و ۳۲:۹ - نبرد نسبت‌های ابعاد

برای ارزیابی شباهت‌ها و مقایسه‌های بین نسبت‌های ابعاد، لازم است عملکرد هر یک را در نظر بگیریم. بهترین جنبه‌هایی که باید در نظر گرفته شوند شامل سازگاری آنها با ویدیو، سازگاری با بازی و سازگاری با نرم‌افزار است. 

سازگاری ویدیویی

از نظر سازگاری با ویدیو، مانیتورهای عریض‌تر حس واقعی‌تر و فراگیرتری دارند، به همین دلیل نسبت تصویر ۳۲:۹ در این زمینه برنده است. فرمت فوق عریض با زاویه دید وسیع‌تر، تجربه مشاهده فراگیرتر و واقعی‌تری را مشابه آنچه چشم انسان واقعاً می‌بیند، ارائه می‌دهد. با این حال، نکته منفی آن هزینه‌های بالا و خستگی چشم است. 

در بین این سه گزینه، نسبت تصویر فوق عریض تجربه لذت‌بخش‌تری را هنگام تماشای ویدیو برای شما فراهم می‌کند. با این حال، نسبت تصویر ۱۶:۹ کاربردی‌تر و کم‌دردسرتر است. در همین حال، نسبت تصویر ۲۱:۹ تعادلی بین این دو، چه از نظر تجربه مشاهده، چه از نظر هزینه و چه از نظر سلامت چشم، ارائه می‌دهد. 

سازگاری با بازی

مقایسه‌ی نسبت تصویر ۱۶:۹، ۲۱:۹ و ۳۲:۹ بر اساس سازگاری بازی، واقعاً به بازی خاص مورد نظر بستگی دارد. بسیاری از بازی‌های محبوب و برتر طوری طراحی شده‌اند که با هر سه نسبت تصویر سازگار باشند. با این حال، این موضوع در مورد بازی‌های کمتر شناخته‌شده صادق نیست. در صورت عدم سازگاری، لبه‌های سیاه در کناره‌های صفحه نمایش‌های عریض و فوق عریض ظاهر می‌شوند. 

اگر فقط بازی‌هایی را انجام می‌دهید که با نسبت تصویر ۲۱:۹ و ۳۲:۹ قابل اجرا هستند، نمایشگرهای فوق عریض تهیه کنید. اگر اینطور نیست و تمایل دارید بازی‌های دیگری را هم امتحان کنید، بهتر است برای اطمینان خاطر و اطمینان از بهترین تجربه بازی با مانیتور انتخابی خود، به نسبت تصویر ۱۶:۹ پایبند باشید. 

سازگاری نرم‌افزار

مانیتورها همچنین باید با نرم‌افزار مورد استفاده در دستگاه‌ها سازگار باشند. نرم‌افزارهای محبوب و جدیدتر می‌توانند سه نسبت تصویر، از جمله موارد زیر را پشتیبانی کنند:

• ویندوز ایکس پی
• ویندوز ۷
• ویندوز ۱۰
• مک‌او‌اس

اگر دوست دارید نرم‌افزاری که استفاده می‌کنید به‌روز باشد، اشکالی ندارد که در انتخاب یکی از این سه نسبت تصویر، جانب احتیاط را رعایت کنید. نرم‌افزارهای مدرن می‌توانند با استفاده از این نسبت‌های تصویر به طور مؤثر اجرا شوند. با این حال، اگر نیاز به استفاده از نرم‌افزارهای قدیمی‌تر دارید، در انتخاب خود محتاط باشید و صفحه نمایش ۱۶:۹ را انتخاب کنید. 

نتیجه‌گیری

برای انتخاب بین نسبت‌های تصویر ۱۶:۹، ۲۱:۹ و ۳۲:۹، ارزیابی مزایا و معایب هنگام استفاده از این نسبت‌های تصویر، کلید تصمیم‌گیری هوشمندانه‌تر است. برای جلوگیری از پشیمانی، همیشه اهداف و نیازهای خود را در نظر بگیرید. گیمرها تمایل دارند صفحه نمایش‌های عریض‌تری مانند ۲۱:۹ و ۳۲:۹ را انتخاب کنند، اما این نسبت‌ها به طور قابل توجهی گران‌تر از صفحه نمایش ۱۶:۹ هستند. با این حال، امن‌ترین انتخاب، ۱۶:۹ خواهد بود، به خصوص با سازگاری گسترده و قابلیت‌های اساسی آن.